Twee-culturen gezinsconsult

Specifieke hulp door intercultureel koppel

Opvoeden èn integreren: een dubbele taak
Ouders uit andere culturen hebben naast alle ouderlijke taken nog een geheel andere opdracht: integreren, wortelen in een nieuw land. Dit kost veel tijd, soms generaties lang.
Tijdens dit integratie-proces kan de ouder te maken krijgen met hulpverleners uit het nieuwe land, die vragen stellen over hun kinderen die zij niet snappen en tegelijkertijd snappen deze hulpverleners niet welke zorgen deze ouders zich maken over hun kinderen… kortom verwarring.
Ouders voelen zich niet begrepen en komen niet meer opdagen. Hulpverleners voelen zich machteloos. Sommigen geven het op en sluiten hun dossier, anderen zien toe hoe problemen verergeren en soms gedwongen hulpverlening nodig is.

Hulpverlenen èn andere culturen begrijpen: ook een dubbele taak
Hulpverleners binnen de GGZ en de Jeugdhulpverlening zullen dit probleem vast en zeker herkennen. Het gaat niet om de vertaling van het gesprek met ouders en kinderen, daar zijn tolken voor. Bovendien spreken veel ouders en alle kinderen goed nederlands. Nee, het gaat om de vertaling van een cultuur. Over en weer.
Het gaat over leren begrijpen hoe gezinnen functioneren, daar ver weg en Nederlandse gezinnen hier. En hoe kinderen hun weg moeten vinden in die wirwar van verschillen.
Als ouders dan ook nog psychische problemen hebben, staat de hulpverlener van Nederlandse origine voor een ingewikkelde taak en zal blij zijn met een collega uit die andere cultuur, die hem te hulp schiet.

De oplossing: samen werken in een intercultureel koppel
Dit koppel bestaat uit:

Cultuur-vertaler: de “bruggenbouwer” bij uitstek
Gezien de ernst van de problematiek binnen gezinnen waar ook sprake is van ouderlijke psychiatrische problemen, de z.g. KOPP gezinnen, zijn opleidingseisen voor de cultuurvertaler als volgt: minimaal is hij maatschappelijk werker of sociaal verpleegkundige met kennis van psychiatrie, goed ingevoerd in de Nederlandse samenleving.
Omdat hij bekend is met de normen en waarden uit de eigen cultuur, onuitgesproken regels en gedrag is hij betrouwbaar voor deze gezinnen. Dezelfde migratiegeschiedenis geeft herkenning.

Waarom het helpt?
Hulp van alléén een hulpverlener uit eigen land maakt gezinnen geisoleerd en hulp van alléén een Nederlandse hulpverlener maakt dat het gezin niet meer komt opdagen.
Maar komen zij samen en de cultuur-vertaler kan achterliggende betekenissen uitleggen waardoor het probleem begrepen wordt en aansluit bij de belevingswereld van het gezin, dan ontstaat er opening voor hulpverlening.
Specifiek in het geval van vastgelopen behandelingen rond (vermoedelijke) sociaal-psychiatrische problematiek van een van de gezinsleden kan deze werkwijze de culturele verwarring ophelderen. Het gezin ervaart door de communicatie tussen beide hulpverleners tegelijkertijd dat een Nederlandse hulpverlener hun probleem wil leren begrijpen en zij gaan beter de “Nederlandse” reactie op hun probleem begrijpen. Dit bemoedigt de integratie waardoor mensen beter in staat zijn hun zaken te regelen en dus ook het hulpaanbod van de oorspronkelijke hulpverlener effectiever leren gebruiken. Het interculturele koppel voegt zich in voor een traject van ongeveer vijf gesprekken, probeert de ‘culturele knoop’ te ontwarren en trekt zich daarna terug.

De voornaamste doelstellingen van het Twee-culturen Gezinsconsult zijn: