terug

Gazipasa5

29 september 2004

Strand

De wereld staat hier op z’n kop – het wordt met de dag warmer – 35 graden of meer – op zich niet erg maar de luchtvochtigheid is hoog – bij de eerste beweging s’ochtends begint het grote zweten al.
Terwijl er vooral zo op het end van mijn vakantie veel te doen is
Na het lopen in Capadocia, altijd weer een sensatie, is het goed thuis komen in Gazipasa – ik ben gewend te zeggen : er is hier niets maar dan ook niets veranderd – maar dit keer..!!
Het plein in het centrum is geheel gerenoveerd en natuurlijk ook voorzien van een nieuw Ataturk-standbeeld – zo hoort het hier – wij hebben overal onze koningin hangen, zij hun Ataturk – en als daarin is voorzien kan er andere kunst komen maar meestal komt het daar niet meer van
Er wordt hard gewerkt aan de reparatie van de wegen – het vakantiecomplex van de gemeente aan het strand is gemoderniseerd
De hand van de nieuwe burgermeester en nieuwe kaymakam = gouverneur is duidelijk te merken

De eerste avond red ik een hond die aangereden wordt vlak voor het restaurant – niemand steekt een poot uit en dat maakt me giftig – haal Yasar de dierenarts erbij – betaal hem voor de medicijnen en ga de volgende dag terug om te zien dat de hond, weliswaar nog wat beduusd , er weer bovenop is gekomen – en ben toen gelijk lid geworden van een nieuwe vereniging hier : Yaşam Destek – een soort milieubeweging – Onder de bezielende leiding van Muruvet , zij is een in duitsland opgegroeide turkse die een kruistocht begonnen is tegen al die stenengooiende dierenmishandelaars hier , wil deze vereniging met de contributie van al haar leden van 5 miljoen per maand = 3 euro een dierenopvanghuis bouwen voor de straathonden die anders door de gemeente gedood worden – en zonodig steriliseren – erg nuttig – ga in nederland zoeken voor goede kontakten voor hun bij de dierenbescherming – en jullie begrijpen: ik kom weer opnieuw langs met een giro-rekening.
Hier wordt je als allochtoon vaak voor karretjes gespannen omdat je daarmee de ‘goede zaak’ beter onder de aandacht kan brengen- en ik laat me graag voor zo’n project gebruiken – ben met Mürüvet zelfs meegeweest naar de Müftü =baas van de imams om aandacht te vragen voor de dieren – en vooral , of hij de imams wil instrueren de moskeegangers de teksten bij te brengen waarin Mohammed oproept tot respekt voor dieren en de natuur – want die teksten zijn er genoeg – ik heb de Müftü verteld ( op aandringen van Mürüvet want ze vond het een goeie) dat in mijn land gezegd wordt door een groeiend aantal mensen dat de islam een achterlijke godsdienst is – dat ze vrouwen en dieren stenigen – dat ik me tegen deze mening altijd heftig heb verzet – maar begin te twijfelen nu ik in Gazipasa steeds vaker zie hoe dieren slecht behandeld worden
De Müftü vind dit gedrag af te keuren en natuurlijk spreken ze erover in de moskee – Insallah
Ik heb het niet zo op religieuze leiders van welke aard ook – volgens mij liegen ze je van alles voor .
Gisteren trouwens nog een klein poesje gered – ook naar Yasar gebracht – zeer verwaarloosd en mishandeld – rode ogen door een enorme bloeduitstorting – had kennelijk een stevige schop gekregen

Een paar dagen later werd ik bij mijn voordeur aangesproken door een vrouw – het duurde even voordat ik begreep waar ze het over had –‘ ik was toch die vrouw die een school maakt voor gehandicapte kinderen? – waar bleef die nou? De 14 jarige dochter van haar zus kon vanaf haar 3e niet meer lopen – is altijd thuis – heeft niet leren lezen en schrijven – hoe moet dat verder ?
Aan de slag dus – Zuhal en ik hebben een aantal moeders gevraagd om zich te komen inschrijven – er kwamen er niet 4 maar 8 – met hun gehandicapte kinderen –
Cahide had deze zomer al een stapel formulieren naar het bureau van de kaymakam gebracht – alles bij elkaar hebben ze nu 57 dossiers – en dan doen de dorpen in de bergen nog niet eens mee want die zijn nog niet op de hoogte –
Burgermeester Burak zegt : ik heb wel een stuk grond wat jullie kunnen gebruiken maar geen geld voor een gebouw – wat nu?

Ouders

Intussen word ik door de familie van Husseyn uitgenodigd om mee te gaan naar de yayla – altijd leuk om in de bergen te lopen – maar gezien het postuur van deze familie en de rijk gevulde boodschappentassen verwachtte ik eigenlijk niets anders dan een korte wandeling van de ene çardak=terras naar de andere om de tassen weer leeg mee terug te kunnen nemen. En mijn auto, ook niet een van de jongste ,moest dit alles torsen – vooral zijn dayi= oom was zeer omvangrijk en vlak voor de top begon mijn auto te koken – volgens mij moet er enig verband zijn geweest – maar wachtend op hulp daar boven in het donker vertelde Husseyn aan ‘dikke dayi’ over ons project en het geldprobleem – ‘para problem yok’ = geld is geen probleem . zei hij – ik heb een rijke broer die graag een school bouwt voor gehandicapte kinderen – later hoorde ik dat men dan jaren geen belasting hoeft te betalen – prachtig toch om op deze manier je belasting naar keuze te kunnen betalen?
Dikke dayi zal me wel eens voorstellen aan zijn broer de volgende zondag – ik vraag Zuhal mee – en na een uur hebben we beiden zwaar genoeg van deze dikke deli=gekke dayi die me hoog de berg op laat rijden en dan niet weet waar zijn broer woont en ook zijn telefoonnummer niet heeft – gelukkig had hij zijn figuur niet mee om hier erotische escapades achter te vermoeden – kortom – genoeg zei ik , de auto gekeerd en ik ben naar beneden gereden – woedend was ik – dat kon hij wel zien – maar verdomd : de volgende dag belde hij netjes op en had een nieuwe afspraak geregeld met zijn broer, de burgermeester en met ons-
En die hebben we net achter de rug – niet te geloven – de burgermeester geeft de grond – broer Kemal zet er een school op – de kaymakam betaalt de kosten voor behandeling – en ik ga proberen een fonds te vinden voor de inrichting
Voor mijn videocamera hebben ze een uitgebreid ‘statement’ gegeven – de school gaat er komen – soz verdik= wij geven ons woord – ga Sevim vragen alles voor me te vertalen – als de voorbereiding wat betreft grond,. begroting en tekening klaar zijn kan Kemal door zijn eigen aannemer de school in 2 maanden tijd neerzetten – en in mei de opening ?, stelde ik voor zodat ik er bij kan zijn ?– problem yok
Raar land, Turkije – ene moment kan er niks en het andere moment kan er van alles – mochten jullie misschien even geloofd hebben dat we hier teruggaan naar de middeleeuwen met het strafbaar stellen van overspel? – laat even Zuhal aan het woord :
‘ Ach, die Erdogan is een maniak – doet ie altijd als er veel problemen zijn (er wordt loonsverhoging geeist op dit moment ) – dit is weer zo’n afleidingsmanoevre – een heel klein groepje van zijn eigen fundamentalistische partij heeft deze mening – de rest niet – ook niet de andere partijen van links tot rechts – parlement heeft hem ook gelijk teruggefloten ‘
Dus wees gerust – gewoon geneuzel a la Balkenende met zijn normen en waarden
Gisteren werd ik geintervieuwd door de Gazipasakrant – komt vrijdag uit – ze waren benieuwd wat een buitenlander zoals ik nu eigenlijk vindt van hun dorp – wat er leuk is en wat niet – makkelijk toch – ik vind niet leuk als mensen zo passief zijn en alleen maar klagen en gaan wachten totdat de overheid wat doet – het kan immers anders – en je begrijpt dat ik natuurlijk deze kans niet onbenut kon laten om de 2 projecten uitgebreid te propageren
Morgen laat Burak me de grond zien waar de school gaat komen – bij mij boven op de berg – een uitzicht om jaloers op te worden – misschien kan ik t.z.t een baantje vragen daar

Veel warme groeten uit Gazipasa van Anna